skrzydla-duszy
tecza
skrzydla-duszy
tecza

Witaj

Cieszę się, że jesteś

Witaj w moim świecie skrzydeł duszy, pod którymi możesz się ukryć, jak pod miękką ciepłą kołdrą w zimowy dzień, znajdziesz ukojenie, oddech, zrozumienie, natchnienie, możesz też wraz ze mną jak anioł lub ptak rozpostrzec swe skrzydła zachwycić się ich pięknem i mocą,i frunąć do swoich nieba bram.

        Stworzyłam to miejsce dla kogoś, kto w życiu zabłądził, zgubił siebie i kurs.

Dla ludzi, których zatrzymała porażka,poczucie głębokiej niemocy życiowej, wykluczenie,upadek, choroba, która weszła w Twe ciało podstępnie je zabijając, związek, który wypalał, niszczył i kradł, zło obojętności  i braku miłości, które przyszło by pochłonąć resztki tego co z nas zostało, więc jeśli myślisz, że nie ma już dalej, że przed Tobą tylko przepaść

     Byłam dokładnie w tym miejscu, gdzie Ty.

 Chciałabym, żebyś wziął oddech, uwierzył…

     Skrzydła duszy

Coś co nas unosi, zabiera w inny wymiar, co pozwala oderwać się od ziemi,poczuć siebie, wiatr, co nadaje lekkości naszym życiowym drogom i snom, coś co nas odradza, prowadzi przez życie, wznosi nad gąszcze zasysających spraw, dodaje odwagi, jest wiatrem z najlepszych, najpiękniejszych nas.

Czy wiesz, że je masz?

    Kiedy je poczujesz, kiedy im zawierzysz, zaniosą Cię w najpiękniejszą podróż przez życie, przez świat. Jeśli się na nich uniesiesz, spojrzysz z góry na wszystko co Cię spotkało, zobaczysz jak piękny z tego namalował się kwiat, gdzie wszystko jest ważne,potrzebne i święte, bez tego upadku, bez tej głębokiej rany, nie byłoby Ciebie, nie byłoby tych pięknych świecących się oczu, pełnych nadziei, magi i gwiazd, nie byłoby Twego uśmiechu, Twojej pieśni, Twoich zmysłowych malinowych warg, nie byłoby Twojej siły, mocy, Twego dna, tylko ono mogło sprawić, że chciałaś podnieść w górę swe oczy, chciałaś wstać.

    Rozpoznanie tych skrzydeł daje wielką moc.

Czy wiesz jak pięknie jest fruwać?

Czy wiesz jak pięknie jest szybować w niebie, w przestworzach, unosić się na skrzydłach, przedzierać sobą wiatr?

Jeśli odnajdziesz siebie w swoim sercu, Twe skrzydła same otworzą się, by zabrać Cię ku niebu, światłu, do Twoich życiowych gwiazd.

     Bez względu na to jak nisko upadłaś, bez względu na to jaką barwę i nazwę ma Twoja otchłań zła, zawsze możesz podnieść oczy ku górze, zobaczysz swe piękno, usłyszysz czekający na Ciebie raj.

   Przepiękna kobieto, zbłąkany mężczyzno, wspaniały człowieku

Wznieś do lotu skrzydła, Twoje życie to dar.

Skrzydła duszy, miejsce, które da Ci nadzieję, pozwoli poznać swoje tajemnice, odkryje Ciebie dla siebie, uleczy, pomoże odnaleźć Ci w sobie wiarę, odkryć swoją potęgę by poszybować w górę, byś była wolna w przestrzeni niebios, byś mogła przyfrunąć do swego serca jak najdelikatniejszy ze światła do Twojej jaskini przybyty złoty ptak.

 Miejsce, które Cię zainspiruje, rozbawi, pocieszy, pomoże zrozumieć swą duszę, poznać jej język, usłyszeć ją. Miejsce, które pokaże Ci jak pięknie jest spełniać swój sen, jak można porzucić swój strach, odlepić obawy. Wystarczy,że zamkniesz oczy…,usłyszysz swe serce, wystarczy,że zrobisz tylko jeden krok. 

Będzie o ciele, o wszystkim, co ze sobą kryje, o chorobach, które mnie spotkały i które dręczą wiele z was, byś mogła uwierzyć,że można z nich wyjść, uzdrowić się, zaprzyjaźnić się i żyć, o ciele, które jest źródłem bólu i rozkoszy, które przechowuje każdy Twój lęk, przerażenie, każdą Twoją łzę, będzie o tym jak je zrozumieć, uleczyć, uzdrowić, jak się spotkać ze sobą i uwierzyć,że życie już w tej właśnie chwili to najpiękniejszy boży dar.

Będą książki, które zbliżają do siebie, są jak drogowskazy, które naprowadzają Cię na swój trop,  jak przyjaciele, którzy odkrywają to co czekało na poznanie, z którymi wchodzisz w najgłębszy dialog. Nazywają w Tobie to co było mgłą, pozwalają zrozumieć siebie, wyjaśniają,zmieniają, prowadzą, są jak przewodniki. Jeśli masz w duszy dręczące Cię pytanie, poproś Boga, Stwórcy o książkę, patrz uważnie, przypłynie do Ciebie ta, która odkryje w Tobie Twój skarb. Książki nie mają strachu, nie boją się zła, do każdej z nich możesz wskoczyć, zanurzyć się w głębię, płynąć po niej, na kartkach kreślić, zaznaczać, krzyczeć, rysować, bo przecież  z własnej księgi tworzysz tą, która Cię przemienia, odkrywa Twe tajemnice, prowadzi, która jest Twoją drogą. Poznanie w czytaniu ma wielką, piękną moc.

Fruń i w tym trwaj.

Opowiem Ci… Opowieści przenoszą nas, odkrywają najróżniejsze zakamarki nieznanych nas. Opowieść jak pajęczyna potrafi snuć się moment i wiele lat. Opowieści zmieniają wzruszają, rozbawiają, czarują, zaklinają, opowieścią jest nasze życie, opowieść lubi trwać, więc chciałabym opowiedzieć Ci…o tym co mnie spotkało, co było piękne, ważne, co mnie zatrzymało, co mnie rozbawiło, co mnie przestraszało, zabijało. Może zobaczysz tam swoją, nieswoją odbitą twarz, może zobaczysz kogoś bliskiego, kto ciągle,lub tylko przez chwilę przy Tobie trwał, może poczujesz jakiś błysk, natrafisz na swój ślad. Opowiem Ci o tym co ważne, co błahe i niemądre, o wszystkim, co może pomóc uleczyć Twą duszę, sprawić, że rozkwitniesz, uwierzysz,pokochasz.

Zapraszam. Otwórz oczy. Spójrz w górę. Widzisz skąpany w złocie błękit.

Czujesz skrzydła?

Fruniesz?

TAK.

 

Kamila Wojciechowicz

jaskolka
Close Menu