Bądź Pawicą, klejnotem w ogrodzie życia

Wpis przeczytany: 57 razy

Paw – ptak królewski, zachwycająco piękny, oszałamiająco dostojny, pełen wyższej godności, zapiera dech w piersi, przypisany jest kategorii ptaków ozdobnych, królewskich, których istotą życia jest wzbudzać zachwyt w ludziach. Paw jest całkowicie świadomy roztaczającego majestatu, co daje mu poczucie wyższości. Dary, które otrzymał od Stwórcy, swój kształt, hipnotyzujący ogon, baśniowe umaszczenie nosi z wielką dumą i całkowitą godnością tego co posiada. Paw był klejnotem w ogrodzie królewskim. No właśnie a Ty ?

Kim jesteś ? Gdzie jesteś ? W którym miejscu siebie i drogi do Stwórcy w Tobie ? Do absolutnego oddania hołdu i czci temu , czym przez niego zostałaś obdarzona. Każdy z nas jest unikalny. Każdy z nas jest niepowtarzalny, wyjątkowy. Każdy z nas w obfitości życia otrzymał cenne dary od Stwórcy. Czy to jest szczerość, kreatywność, niczym nieograniczona kosmiczna przestrzeń wyobraźni, a może jest to dokładność, rzetelność, moc precyzji, a może spontaniczność, niezłomność, dar empatii, może masz charyzmę i zaznaczasz się niezwykłą barwą w krajobrazie w którym żyjesz, może masz dar zjednoczenia sobie chmary ludzi, wypełniania ich pomocą, miłością, może masz dar tworzenia czegoś oszałamiającego, dar śpiewu, a może snucia opowieści, a może masz dar tworzenia obrazu, słowa, a może nadawania niesamowitej formy materii, może masz dar ruchu ciała, tańca, budowania domów, a może jesteś stworzony by liczyć i porządkować liczby i świat, może, by ratować inne życia.

Stwórca każdemu przydziela wielkie i piękne talenty, które mają nieograniczoną, wielką, piękną moc, wszechświat wspiera je w rozwoju, w ich urzeczywistnieniu, ale tylko od Ciebie zależy co z nimi zrobisz, czy odkryjesz ich bezcenną wartość, która da Ci wodospad obfitości świata, piękna i życia ? To od Ciebie zależy czy będziesz miał odwagę sięgnąć po swoje dary, którymi zostałeś hojnie obdarzony, by żyć w strumieniu wszelkich łask, wszystkiego co jest. Wiesz z czym to się wiąże, z tym, że aby do tego dotrzeć musisz zejść do swojej ciszy, by usłyszeć czym to jest.

Musisz mieć odwagę chwycić ten klejnot, poczuć jego wartość, gdy to odkryjesz poczujesz bezkresną wdzięczność Bogu, za to czym zostałeś obdarowany, bez względu na to co mówią głosy wokół, bez względu na innych, tak zwane dobre rady, nazywam ich podgryzaczami skrzydeł, czasem są to miejskie hieny, czasem robaczywe karaluchy, które nie mogą znieść Twego światła i muszą je niszczyć, jadem pluć, czasem przypłynie jakiś krokodyl, by wbić się w ciało i nadgryźć je, albo wygryźć całkiem jakąś Ciebie część, a są też robaczki muszki, co mówią, że dobro chcą nieść, a rozsiewają bezruchu stęchliznę. Ludzie bardzo często w dobrej według nich intencji, mówią Ci co powinnaś wybrać, uznać, zrobić, czuć, jak myśleć, jak się zachowywać, tylko dlatego, że sami wciąż żyją w bardzo ciasnych przestrzeniach swoich umysłów i chorych programów, które nimi władają i którymi chcą zarażać innych.

Nie słuchaj tego. Odnajdź swój dar, jedyny taki, który masz tylko Ty. Dar, który jest klejnotem, który rozświetli Ci drogę. Masz w sobie absolutnie wszystko, by uznać siebie, swoją wyjątkowość, wspaniałość, piękno, szczyć się tym darem.

Nie garb się, nie umniejszaj sobie, nie odejmuj tylko dlatego, że ktoś ma problem z tym,że Ty masz świadomość swojej wyjątkowości, życia i wszelkich dobrodziejstw, które otrzymałaś, to inni mają jeszcze sporą drogę do odkrycia Boga w sobie, zwyczajnie współczuj im, pobłogosław, omiń i idź dalej, tylko światło może uleczyć garbatych, co chory wytwór stworzyło ego, co wyginają się jak maszkary do ziemi wciąż i wciąż w chorych, ciasnych pełnych zazdrości korytarzach zdarzeń.

Masz wyjątkowy klejnot, cokolwiek nim jest, jedyny taki, unikatowy w całym wszechświecie. Stwórca dał Ci go po to, byś czuła swoją odrębność, unikatowość, naznaczył Cię pawim okiem, magicznym wzorem w którym jest do wszechświata klucz, które hipnotyzuje swoją urodą. Bądź dumna, szczyć się tym co dostałaś od życia. To jest Twoja siła, to jest Twoja boska tożsamość, Twoja barwa w świecie.

Z dumą, wdzięcznością dziękuję Wyższej Sile za dary, które otrzymałam, tak wielkie, majestatycznie wspaniałe o których podgryzacze skrzydeł mogą tylko pomarzyć. Rozwiń na dłoni swoje cuda, noś je dumnie, pięknie, dostojnie i godnie, triumfalnie jak paw królewski. Bądź pawicą darów Stwórcy. Niech ziemia drży pod potęgą i niezwykłością cudów i siły, które w Tobie są. Bądź piękną Pawicą, klejnotem w ogrodzie życia.

Jakie dary dał Ci Stwórca ? Czy wiesz, że je masz ? Czy jesteś szczęśliwa, że są ? Czy masz odwagę przypiąć je niczym order na piersi, być dumna ? Mieć odwagę mówić tym, którzy nie chcą odkryć swoich darów ? Nie patrz na tych biednych ludzi, każdy ma swój proces przebudzenia w tej wędrówce dusz, swój czas.

Ty już dziś zanurz się, by zobaczyć czym tak szczodrze obdarował Cię Bóg ? Szczyć się tym i nieś to z wielką dostojnością, mocą, szacunkiem w pełen hojności Boga świat. Bądź pawicą, bądź dumna jak paw.

Krocz pomalutku, świadomie, z pietyzmem. Od brudu, szarości, luczków beznadziei co ciągną w dół maleńkości, odgrodź się swoim arcy wyjątkowym baśniowo ogonem, skąp się w zachwycie tego kim jesteś, tego co masz. Jesteś cudem wszechświata, geologiczną unikalność tworzysz, masz, w silnym trzepocie podniebnych rzęs dumna, piękna pawica. Na piersi klejnoty ze wszystkich płacht i sukien świata , nieziemska, zjawiskowa, w świetle tęczy i złota skąpana, pod potęgą niebios bądź jak paw.

Z wielką miłością doceń to co masz, naucz się nosić godnie, triumfalnie swą jedyną taką boską twarz, napusz uśmiech, rozwiń ogon, skrzydła i machaj pewnie z siłą boską zachwycająca jak szmaragdowo amarantowy paw.

Kamila Wojciechowicz

Fotografia – Karolina Wojciechowska

Jeśli podobał Ci się przekaz Skrzydeł Duszy i wniósł w Ciebie coś wartościowego, możesz nam udzielić wsparcia na rozwój bloga. Dziękujemy : )
Wspieram

Lub tradycyjnie na konto: 51 1020 2791 0000 7202 0023 8006

Dodaj komentarz

Close Menu